شب همه شب شکسته خواب به چشمم

گوش بر زنگ کاروانستم

با صداهای نیم زنده ز دور

هم عنان گشته هم زبان هستم.

*

جاده اما ز همه کس خالی است

ریخته بر سر آوار آوار

این منم مانده به زندان

 شب تیره که باز

شب همه شب

گوش بر زنگ کاروانستم.

 
تجریش.آبان1337

نیما یوشیج